,,bazi seyler birbiriyle estir, sözgelimi sigara dumani ve marti sesleri, can erik ve telas, erguvan ve kuzey, tugla ve ekmek, isim ve yas, cesme ve yuva,,

Dogada nokta yoktur, düsüncesiyle, feminist, mimar, yazar Simla Sunay, ikinci öykü kitabinda tek yazim ayraci olarak sadece virgülü kullanir. Kendi deyimiyle kitabin performansi da ilhami da noktayi devirerek cogalan -imladan fazlasi- virgüldür. Böylece öykünün edebiyattaki konumunu, öykü aninin öncesini ve sonrasini okura isaret eder. Leyla Erbile selam durur. Virgül, ses ve anlatidaki süreklilige de kesintiye de övgüdür. Virgül sinifsaldir. Öykülerinde politik ve elestirel bir tercihle yer alan eski sözcüklerde yumusak alarin hepsi belirgindir. Imla ya da harf görünendir. Tüm bunlar, Sunayin tartismak istedigi; mekan ve hafizasi, mimarlik ve miraslari, kent ve suclari, baski ve rejimleri, siddet ve kurumlari, göcmen ve yersizligi meseleleriyle uyumlu, son derece özgün, üst gercekci, bicimsel ve deneysel bir plandir. Bu planiyla da bizi arada kalmislarin, baskaldiranlarin, hasretin, bekleyisin ve bellegin manzaralarinda gezdirir.

Türkce edebiyata yaratici bir sürpriz. Virgülün Sikayeti. Simla Sunaydan tam bir yazi hamlesi.
Sema Kaygusuz