Gökyüzü sabahlari bir semsiye gibi biz canlilarin üstüne esit ve adil acilir. Kuslarin, agaclarin da söz hakki vardir. Bahar gelecegini sadece biz insanlara degil, yerdeki karincaya da müjdeler. Bu kuyunun ismi rüyadir. Bu kuyuda kimse yüregindeki sevgiliden baskasini görmez. Bizler ne zaman yüregimizdekine susarsak nefesimizi bu kuyunun basinda aliriz. Hayretler icinde kaliyorum. Bu kadar güzelligin oldugu bir memlekete daha önce yolum nasil düsmemisti Tanrinin kanatlari arasinda yeryüzüne indim. Indigim an basim dönmeye basladi. Üzerimde daha önce hic koklamadigim bir yolcu kokusu vardi. Biraz yürüdüm. Yürürken fark ettim ki kimse beni görmüyor. Yürümeye devam ettim. Ayaklarimda gökyüzünün kirik dikenleri kalmisti. Sokak baslarindaki yazilari okumaya calisiyorum. Sokaklara hep ölmüslerinin isimlerini koymuslar. Yol gösterenin yanindan geliyorum. Oysa kaldi mi hala yol gösteren Okurken kendinizden bir parca bulacaginiz, her okuyusunuzda yeni anlamlar cikaracaginiz ve dünyaya farkli bir bakis acisiyla bakacaginiz bir kitap sizleri bekliyor