-Haydi Mehmetler, tren hareket ediyor...

O an kalabaliklar arasinda bir kopma oldu. Küme küme insanlar istasyona dogru yürümeye basladi. Vedalasma bitmisti. Davullar hep birlikte Gencler dönüp dönüp el salliyorlardi. Bütün genc Mehmetler trene bindi. Büyük izdiham oldu. O ses yine duyuldu

-Asagida kimse kalmasin Tren hareket ediyor

Meydandaki kalabalik, genclerin bosalttigi perona dolmustu. Peron yetmemis, kalabalik asagilara kadar sarkmisti. Davullar her yönden caliyordu. Hep beraber mehter havasini caliyorlardi. Asagidakiler el salliyordu. Trendekiler pencerelere dolmustu. Salkim sacak pencereden sarkiyorlardi. Durmadan el salliyorlardi. Istasyon görevlisi yesil isaretli el isaretini kaldirdi. Tren uzun uzun düdügünü calmaya basladi. Agir agir hareket etmeye basladi. Simendiferin ortaliga yaydigi buhar dumani arasinda havaya kalkmis kollar görünüyordu. Gardan ayrilan vagonlar bitmek bilmiyordu. Vagonlar genc Mehmetciklerle doluydu. Her vagonun ön ve arkasinda eli silahli askerler vardi. Tren, uzaklastikca kücülüyordu. Tren, sag tarafa yönelip Toroslara dogru yöneldi. Sonra tamamen gözden kayboldu.
Kalabalik, kaybolan treni bir süre dumanindan takip etti. Dumanlar görünmez olunca kalabalik arasindaki insanlar birbirlerine sarildilar.

-Allah kavustursun

Dilekleri sunuldu. Ardindan dagildilar.