Yüreginde Allah yokken seni tasimak ne zormus. Dünyanin en güzel kizinin, bu kadar cirkin olacagini bilemezdim. Duygularimi gözyaslarim islatirken, hep bir sey istemistim, tek bir sey istemistim senden. Bir kez Allah demedin, diyemedin. Gidisinin ardinda, tek, sessizligin kaldi ortada. Sana baktigim gözlerle, bakamadim baska gözlere. Rabbim istemisse bakmam. dedim.

Su an bir tepede yapayalnizim. Sakallarim, saclarima karisti. Sensizlik, amacim; hasretin, günüm oldu. Allah diyorum, diyemedigin kadar. Allah, Allah

Allah dedikce bana gelmistin. Allahla geldigini bilmemistin.

Cansu, duyuyor musun Sana söyleyecegim en güzel sözdü, Allah demek. Biliyorum, Ona gittin. Geride yalniz bir dünya, dünyada kimsesiz bir adam birakarak...

Kazlarim ve kücük bir kedim var. Dereden su getiriyor, cayimi iki kisilik demliyorum. Hep iki kisilik yasiyorum bu tepe basinda. Bir ben bir de sensizlik, masada oturuyor. Ellerim, iki kisilik nasir bagladi. Yorgunlugum iki kisilik. Seccademe basimi koydugumda, buyur kulum dediginde Yaradanim, Allah diyorum. Allah dedikce, aklima hep sen geliyorsun.

Vicdansizlik ettin mi bilmem ama sen, bu dünyada, yasanmamis bir askin en güzel hikayesini biraktin.

Dogru bir asksa yasadigin, yolun Allaha cikar.